Czy wiesz, że historia sukni ślubnej sięga czasów starożytnych? Przed wiekami kobiety zakładały odświętne stroje na czas uroczystości weselnych, zwykle kolorowe, chociaż jasne, dodatkowo ozdobione welonem. Suknie ślubne odzwierciedlały status społeczny panny młodej: im lepszych materiałów użyto do ich wykonania, tym większy posag wnosiła ona do nowego związku. Nierzadko panny młode wręcz ginęły w zwojach materiałów, czasami ozdobionych szlachetnymi kamieniami. Zwłaszcza na królewskich dworach, w których śluby oznaczały połączenie się dwóch krajów, używano kolorowych, bardzo drogich tkanin, np. welwetu, jedwabiu i futra. Biedniejsze panie zakładały najlepsze stroje kościelne, a na wsiach stawiano na ubrania, które łatwo było wyprać. W różnych wiekach panny młode szły do ołtarza w sukniach ślubnych kolorowych: różowych, zielonych, błękitnych. Unikano jedynie czerni i czerwieni. Podobno pierwszą panną młodą, która szła do ślubu w białym stroju, córka króla Anglii Henryka IV w 1406 roku. Miała wtedy zaledwie 12 lat. Dzisiaj to biel jest uważana za najbardziej tradycyjny kolor sukni ślubnej. Niemniej i ona ma różne odcienie: od śnieżnej, po lekko beżową. Współczesne sukienki do ślubu wykonuje się z tkanin lekkich, zwiewnych, niegniotących się, ozdabia się je haftem, obszywa cekinami albo perłami, także sztucznymi. Na elegancką i zniewalającą suknię ślubną pozwolić może sobie każda panna młoda, o czym warto pamiętać, przystępując do realizacji swoich marzeń o ślubie jak z bajki.